ΚΑΛΗ ΤΗ ΠΙΣΤΕΙ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ 3.0

Rating:
( 0 Rating )

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

 

«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ»

Αρχιμανδρίτης Ευάγγελος Υφαντίδης

Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων Βενετίας

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ 09-06-2013

Στ’ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (κατά Ιωάννη, κεφ.9, στιχ. 1-38)

Κυριακή του τυφλού

- κατ’ εικόνα και ομοίωσή Του -

Η σημερινή Κυριακή είναι η τελευταία πριν από την απόδοση της Εορτής του Πάσχα, η οποία τελείται την ερχόμενη Τετάρτη, όταν δηλαδή συμπληρώνονται οι σαράντα ημέρες, κατά τις οποίες όλη η Ορθόδοξη Εκκλησία ζει καθημερινά, μέσω της θείας λατρείας, το θαύμα της Αναστάσεως και διδάσκεται από αυτό. Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα προβάλλεται η θαυματουργική θεραπεία ενός εκ γενετής τυφλού. Τους οφθαλμούς του άλειψε ο Κύριος με πυλό, τον οποίο είχε φτιάξει από το χώμα και το σάλιό Του και μετά τη νίψη του στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, ο ασθενής βρήκε το φως του, ομολόγησε με παρρησία το θαύμα και υπερασπίστηκε τον θεραπευτή του. Ο Αναστάς Χριστός, το Φως της ανθρωπότητας σύμφωνα με τον Προφήτη Ισαῒα, στο σημερινό Ευαγγέλιο, αποκαλύπτεται ταυτόχρονα και ως Φωτοδότης, παρέχοντας στον τυφλό το φως, σωματικό και πνευματικό: «Παγκόσμιο φως, μοναδικός φωτοδότης, Ήλιος της δικαιοσύνης ανέσπερος, ακτινοβολεί το άπλετο φως της θείας αλήθειας».

Όμως, στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αυτό της τελευταίας Πασχαλίου Κυριακής, θα πρέπει να αναζητηθεί ένα νόημα πιο βαθύ, το οποίο σχετίζεται με την αληθινή ζωή, την οποία χάρισε στον άνθρωπο ο Φωτοδότης Κύριος με την Ανάστασή Του. Εάν προσέξουμε το κείμενο, θα παρατηρήσουμε πως ο Ιησούς, αφού έπτυσε το χώμα, έκανε πηλό και άλειψε τα μάτια του τυφλού, προκειμένου να τον θεραπεύσει. Ο τρόπος αυτός μας θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός, κατά την αρχική δημιουργία του κόσμου, έπλασε τον άνθρωπο, από χώμα. Τώρα ο Χριστός, επιβεβαιώνοντας τη συμμετοχή Του στη δημιουργία του κόσμου, και πάλι με τη χρήση του χώματος, αναδημιουργεί το πλάσμα Του, χαρίζοντάς του τα μάτια, και κατ’ επέκταση το φως, πρώτα το σωματικό και στη συνέχεια το πνευματικό. Και έτσι, υπό το φως της Αναστάσεως, υπενθυμίζει στον άνθρωπο τη δημιουργία του, και πιό συγκεκριμένα το «κατ’ εκόνα», αλλά και το «καθ’ μοίωσιν» σύμφωνα με το οποίο πλάσθηκε.

Στο κείμενο της δημιουργίας αναφέρεται η φράση «κα επεν Θεός· ποιήσωμεν νθρωπον κατ᾿ εκόνα μετέραν κα καθ᾿ μοίωσιν» (Γεν. 1,26). Για να κατανοήσουμε τις δύο αυτές έννοιες, θα πρέπει να ανατρέξουμε στη λατρεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, και πιό συγκεκριμένα στους ύμνους που ονομάζουμε «Ευλογητάρια», τα οποία ψάλλονται κάθε Σάββατο, στην ακολουθία του Όρθρου. Το δεύτερο από αυτά αναφέρει χαρακτηριστικά: « πάλαι μέν, κ μ ντων πλάσας με, κα εκόνι σου θεί τιμήσας, παραβάσει ντολς δ πάλιν με πιστρέψας, ες γν ξ ς λήφθην, ες τ καθ᾿ μοίωσιν πανάγαγε, τ ρχαον κάλλος ναμορφώσασθαι», δηλαδή «Εσ που τον παλι καιρ με έπλασες απ το μηδν και με τίμησες με την θεία Σου εικόνα, αφού παρέβηκα τν εντολή Σου με επέστρεψες στη γη απ την οποία προέρχομαι, επανάφερέ με στ καθ᾿ ομοίωσιν για να ξαναβρώ τν παλαι ομορφιά». Με βάση τον παραπάνω ύμνο γίνεται κατανοητό πως για τη δημιουργία του άνθρωπου ο Θεός έδειξε ιδιαίτερη φροντίδα και ενδιαφέρον. Σκέφτηκε να τον κάνει, και τον έκανε, όμοιο με τον εαυτό Του και για το λόγο αυτό τον έπλασε «κατ’ εκόνα τς ἀῤῥήτου [ανείπωτης] δόξης» Του (τρίτο Ευλογητάριο), δίδοντάς του δηλαδή ορισμένα χαρίσματα που δεν είχαν τα άλλα δημιουργήματα. Τέτοια χαρίσματα είναι η ψυχή, το πνεύμα του ανθρώπου, προικισμένη με νου, με σκέψη, με σοφία και σύνεση, ώστε να διακρίνει το καλό από το κακό, η αγάπη, η ελευθερία και όλες οι άλλες αρετές. Τον έπλασε επίσης Άγιο, δηλαδή έναν «κατά χάριν» θεό (καθ’ μοίωσιν), σε κοινωνία με τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Ήταν μέτοχος της θείας δόξας και γνώστης των θείων αληθειών. Ο βίος του ήταν αμέριμνος, ατάραχος και απαθής, και ο ίδιος, έχοντας συνεχώς μια παιδική αθωότητα στη συμπεριφορά του, βρισκόταν σε πλήρη αρμονία με ολόκληρη τη δημιουργία, χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο διατάραξης της σχέσης του μ’ αυτήν ή πολύ περισσότερο να κινδυνεύει απ’ αυτήν. Δεν υπήρχε σ’ αυτόν ο φόβος του θανάτου. Ήταν αθάνατος.

Με το προπατορικό αμάρτημα, το οποίο ουσιαστικά ήταν μια πράξη ανυπακοής και ανταρσίας του ανθρώπου απέναντι στο θέλημα του Θεού και είχε ως συνέπεια την επιστροφή του ανθρώπου από τον Παράδεισο στη γη, από την οποία προήλθε, μακριά από το Θεό, ο άνθρωπος στερήθηκε τη ζωοποιό ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και περιέπεσε έτσι στην κυριαρχία του διαβόλου, της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου. Έχασε το καθ’ μοίωσιν, δηλαδή την αγιότητά του. Επίσης, άνθρωπος και δημιουργία βρέθηκαν πλέον σε μια ανταγωνιστική και εχθρική σχέση μεταξύ τους. Όμως ο άνθρωπος συνέχισε να είναι εικόνα του Θεού, διατηρώντας όλα τα προαναφερθέντα χαρίσματα «τς ἀῤῥήτου δόξης» Του, μολονότι έφερε πάνω του συνεχώς τα «στίγματα πταισμάτων», δηλαδή τα σημάδια της αμαρτίας, όπως αναφέρει το τρίτο από τα προαναφερθέντα «Ευλογητάρια». Ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Γεώργιος Μαρτζέλος τονίζει πως η προπατορική αμαρτία επέφερε στην ανθρωπότητα, ως άμεση συνέπεια, τη νοσηρή κατάσταση της φθοράς και του θανάτου και η κατάσταση αυτή με τη σειρά της γεννούσε και πάλι την αμαρτία που είχε ως συνέπεια τη φθορά και το θάνατο κ.ο.κ. Από αυτή την κατάσταση ο άνθρωπος απαλλάχθηκε ολοκληρωτικά με την ενανθρώπηση και κυρίως με το σταυρικό θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού, οπότε νικήθηκε και καταργήθηκε ο θάνατος, που αποτελεί την πηγή και την αιτία της αμαρτίας και της εξουσίας του διαβόλου στην ανθρωπότητα. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί και πάλι να γίνει «Παραδείσου πολίτης». Εκείνο μόνο το οποίο χρειάζεται είναι να επιδείξει ο άνθρωπος πίστη στο Χριστό, τηρώντας τις εντολές του και μετέχοντας υπαρξιακά στο θάνατο και την ανάστασή του, αρχικά μέσω του μυστηρίου του Βαπτίσματος. Για τη συνέχεια της χριστιανικής ζωής του ανθρώπου, ο Κύριος θέσπισε το μυστήριο της Εξομολογήσεως, τη μετάνοια, το οποίο δίνει τη δυνατότητα «συμφιλίωσης» με το Θεό, και για το λόγο αυτό οι Πατέρες της Εκκλησίας μας το αποκαλούν «δεύτερο βάπτισμα». Τότε μόνο ο άνθρωπος, εικόνα Θεού, θα μοιάσει και πάλι στο Θεό, θα μπορέσει να γίνει και πάλι Άγιος, ένας «κατά χάριν» θεός (καθ’ μοίωσιν), κατάσταση την οποία οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ονομάζουν «θέωση».

Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα του Ευαγγελικού αναγνώσματος της τελευταίας Πασχαλίου Κυριακής, του εκ γενετής τυφλού. Ο Φωτοδότης Κύριος, με την Ανάστασή Του, αναδημιουργεί το πλάσμα Του, χαρίζοντάς του το φως της Αναστάσεως, το οποίο θα φωτίσει τα βήματά του, ώστε να ομοιάσει και πάλι στο Θεό, να γίνει μέτοχος της αληθινής ζωής και να κατοικήσει αιώνια κοντά Του, εκεί «νθα οκ στι πόνος, ο λύπη, ο στεναγμός, λλ ζω τελεύτητος».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μεγάλη Πέμπτη η ελευθερία της ταπείνωσης

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι για την Εκκλησία μας αφορμή να θυμηθούμε τον Μυστικό Δείπνο, την…

Άφθαρτος στο κελί του βρέθηκε μοναχός που ήταν νεκρός πάνω από ένα μήνα

Μάρτυρες ενός θαυμαστού γεγονότος έγιναν οι Πατέρες της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων του…

Πλήθος πιστών για προσκύνημα στον τάφο του Αγίου Παΐσιου

Πλήθος πιστών επισκέφθηκε χθες τη μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή…

ΙΕΡΟ ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΝΕΣΤΟΥ 10 ΠΟΛΙΧΝΗ ΕΝΑΝΤΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΚΑΡΑΤΑΣΙΟΥ

Το μυστήριο της θείας λειτουργίας τελείτε κάθε Σάββατο και Κυριακή σύμφωνα με το Αγιορείτικο ημερολόγιο και τυπικό και επιτελούνται συχνές αγρυπνίες

Για πληροφορίες τηλ. 2310662820

Νέα ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία
Η ιστοσελίδα Pmnews δεν ευθύνεται για τις απόψεις των μελών της καθώς και για το περιεχόμενο ιστοσελίδων στις οποίες οδηγούν οι διάφοροι σύνδεσμοι. Οι πηγές όσων άρθρων, ειδήσεων ή πληροφοριών ανήκουν σε άλλη ιστοσελίδα αναφέρονται σε εμφανές σημείο.
www.pmnews.gr Νέα ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία | All rights reserved