ΚΑΛΗ ΤΗ ΠΙΣΤΕΙ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ 0.9

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ»

Αρχιμανδρίτης Ευάγγελος Υφαντίδης

Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων Βενετίας

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ 01-12-2013

ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ  (κατά Λουκά, κεφ.18, στιχ. 35-43)

Η θεραπεία του τυφλού στην Ιεριχώ

-Πίστη, προσευχή, ελευθερία/συγκατάθεση ανθρώπου-

Καθώς πλησίαζε ο Ιησούς στην Ιεριχώ συνάντησε έναν τυφλό (όχι εκ γενετής), ο οποίος ζητιάνευε καθισμένος στο δρόμο. Όταν άκουσε ο φτωχός να περνά πολύς κόσμος από κοντά του και πληροφορήθηκε πως εκεί ήταν ο Χριστός, φώναξε: «Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Δαυΐδ, ἐλέησέ με», δηλαδή «σπλαχνίσου με». Η προσευχή του επαίτη είχε το στοιχείο της πίστης και της εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του Χριστού, τον Οποίο αναγνώρισε ως Μεσσία, ως τον υιό του Δαυΐδ. Οι άνθρωποι που προηγούνταν του Κυρίου ζήτησαν από τον τυφλό να σιωπήσει, όμως εκείνος συνέχιζε να φωνάζει και, μάλιστα, με ακόμη πιο δυνατή φωνή: «Υἱὲ τοῦ Δαυΐδ, ἐλέησέ με». Η επιθυμία του να θεραπευθεί ήταν πολύ μεγάλη, για το λόγο αυτό και η προσευχή του πολύ ισχυρή και επίμονη. Και μολονότι οι άνθρωποι που βρίσκονταν κοντά στο Διδάσκαλο δε συμπόνεσαν τον τυφλό, θεωρώντας, ίσως, και αυθάδεια την αξίωσή του να συναντηθεί με ένα τόσο σημαντικό πρόσωπο, ο Χριστός ένοιωσε τον πόνο του, κοντοστάθηκε, και ζήτησε να τον δει από κοντά. Ήταν ήδη φανερό πως η δύναμη της φωνής του ζητιάνου προερχόταν από τη βεβαιότητά του πως αυτός ο οποίος βρισκόταν κοντά του μπορούσε να τον κάνει καλά. Όταν εκείνος Τον πλησίασε, ο Ιησούς του ρώτησε: «Τί θέλεις να σου κάνω;», για να λάβει την απάντηση: «Κύριε, θέλω να ξαναβρώ το φως μου». Είναι εντυπωσιακή αυτή η ερώτηση, διότι ποιός τυφλός ή ποιός άρρωστος δε θέλει να γιατρευτεί; Όμως ο Χριστός ρωτά διότι θέλει να δείξει πόσο σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου και με τον τρόπο αυτό ζητά τη συναίνεσή του, τη συγκατάθεσή του για να επέμβει στη ζωή του. Και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Ο Θεός δεν βιάζει, ούτε αναγκάζει κανέναν. ... Καλεί τους ανθρώπους να έρθουν με τη θέλησή τους στην βασιλεία του». Ο Κύριος, με μια μόνο φράση Του, θεραπεύει τον τυφλό: «Ανάβλεψε· η πίστη σου σεέσωσε». Καιαμέσως ο επαίτης τυφλός ξαναβρίσκει το φως του και ακολουθεί το Χριστό, δοξάζοντας το Θεό, όπως έπραξε αμέσως και όλος ο λαός, όταν είδε το θαύμα.

Ο τυφλός προσεγγίζει τον Θεό προσευχόμενος. Δέεται, αναγνωρίζοντας την παντοδυναμία Του. Προσεύχεται, αφήνοντας τον εαυτό του στα χέρια Του. Αποκαλύπτει τη δύναμη και τα αποτελέσματα της έντονης και ειλικρινούς προσευχής. Μας διδάσκει να επιμένουμε και εμείς στην προσευχή, όπως επέμενε και εκείνος. Εάν δεν επέμενε, δε θα συναντούσε τον Κύριο και ούτε θα έβρισκε το φως του. Επίσης μας διδάσκει πως είναι απαραίτητο αυτό που θέλουμε από το Θεό να το ζητάμε, αφού Εκείνος είπε «Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν». Όταν ζητάμε από το Θεό στην προσευχή μας όσα είναι προς το πραγματικό συμφέρον μας, πάντοτε ο Θεός απαντά. Μας διδάσκει ακόμη να μην υπολογίζουμε τα εμπόδια που συναντούμε, προκειμένου να πλησιάσουμε το Θεό, είτε αυτά είναι άνθρωποι είτε είναι ιδεολογίες.

Η προσευχή του τυφλού «Υιὲ του Δαυίδ, ελέησέ με» είναι σχεδόν ταυτόσημη με τη σύντομη και περιεκτική προσευχή που καλλιεργείται κυρίως στο μοναχικό κόσμο, αλλά και μεταξύ των Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι προσπαθούν να κρατούν το νου τους συνδεδεμένο με το Θεό: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον (την) αμαρτωλόν (-ην)», και συντομότερα «Κύριε ελέησον», ή «Ιησού», σύμφωνα με τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό. Είναι η «ευχή», η ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας μας, που διαμορφώθηκε κατά τον 13ο αιώνα στο Άγιο Όρος και έκτοτε ρέει από γενιά σε γενιά μέσα στους αιώνες και αποτελεί την ακατάπαυστη κραυγή του πιστού Ορθόδοξου Χριστιανού προς το Θεό για τη σωτηρία του. Η μονολόγιστη προσευχή, που οφείλει το όνομα της στη χαρακτηριστική συντομία της, λέγεται: προσευχή του Ιησού, νοερά προσευχή, καρδιακή προσευχή, καθαρά προσευχή κλπ. Η προσευχή αυτή ταιριάζει προ πάντων στο σημερινό πολυάσχολο άνθρωπο. Είναι η προσευχή, που μπορεί να πραγματοποιείται παντού και πάντοτε από το καθένα μας και να προσαρμόζεται σε κάθε τόπο και τρόπο. Η επίκληση του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χρίστου, ως προσευχή καρδιακή, «ως προσευχή του Ιησού», έχει: α) δοξολογικό χαρακτήρα και β) χαρακτήρα μετάνοιας. Η λέξη «Κύριος» υπογραμμίζει τη Θεότητα του Ιησού Χριστού, τον Οποίο αναγνωρίζει ως κυρίαρχο ολόκληρης της κτίσης. Ο τίτλος του Ιησού είναι «Χριστός», δηλαδή Μεσσίας. Οι λέξεις «Υιέ του Θεού» μας παραπέμπουν στον ουράνιο Πατέρα, που είναι η πηγή και η ρίζα της Θεότητας. Η ικεσία «Ελέησόν με τον (την) αμαρτωλόν (-ην)» συνάπτεται με τη μετάνοια του προσευχομένου, που ζητά το έλεος του Κυρίου και την αποκατάσταση της διαταραγμένης από κάθε προσβολή αγάπης του Κυρίου με τον όλο του βίο.

Ο Κύριος, θεραπεύοντας τον τυφλό, εξήγησε πως η πίστη του ήταν εκείνη η οποία τον έσωσε. Όμως τί ακριβώς είναι η πίστη; Την απάντηση μας τη δίνει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή, στο 11ο κεφάλαιο στον α΄ στίχο: «Ἔστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων», δηλαδή «πίστη είναι η πραγματικότητα εκείνων που ελπίζουμε, η βεβαιότητα των πραγμάτων που δε βλέπουμε». Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη, «Πίστις εστί υπόστασις», δηλαδή η πίστη είναι κάτι το οποίο όντως υπάρχει. Όμως η υπόσταση αυτή είναι «υπόστασις ελπιζομένων», εκείνων που ελπίζουμε, αναφέρεται δηλαδή σε πράγματα τα οποία θα έλθουν και τα οποία δεν τα έχουμε αυτή τη στιγμή μπροστά μας. Επομένως με την πίστη στρέφεται κανείς προς το μέλλον, προς τα έσχατα. Αναγνωρίζει ως υφιστάμενα, ως «υπόστασις», πράγματα τα οποία από άποψη φύσεως δεν υφίστανται: «Πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων», δηλαδή η βεβαιότητα των πραγμάτων που δε βλέπουμε. Πίστη έχουμε όταν κάτι μας πείθει όχι λόγω του ότι είμαστε υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουμε την ύπαρξή του. Επομένως υπεισέρχεται στην πίστη η έννοια της ελευθερίας. Δεν πιστεύουμε διότι πρέπει να πιστέψουμε, διότι είμαστε υποχρεωμένοι να πιστέψουμε, όπως π.χ. την παρουσία κάποιου ανθρώπου μπροστά μας, που ελέγχεται από τις αισθήσεις μας, από την όρασή μας. Πίστη, λοιπόν, δεν είναι ό,τι μας προβάλλει ως υποχρεωτική γνώση ή φύση των πραγμάτων, ούτε ό,τι μας επιβάλλει ως υποχρεωτική γνώση η εμπειρία και η ιστορία, αλλά ό,τι μας έρχεται ως υπόσταση, από τα μέλλοντα που δεν προέρχεται από την ιστορία και την εμπειρία, ή από τα μη «βλεπόμενα». Με άλλα λόγια η πίστη μας καλεί να κάνουμε ένα άλμα έξω από την υποχρεωτική γνώση. Η πίστη λοιπόν συνεπάγεται να μη στηρίζεται η ασφάλειά μας, η υπόστασή μας, σε ό,τι ελέγχεται λογικά με τις αισθήσεις ή με την εμπειρία, διότι αυτό σημαίνει αναγκαστικότητα. Αυτή λοιπόν η στροφή προς τα πράγματα τα μη ελεγχόμενα και βεβαιούμενα ιστορικά, εμπειρικά, ή βιολογικά, αυτή είναι η ουσία της πίστης. Και γι’ αυτό η πίστη είναι συνυφασμένη με την ελευθερία, διότι δεν προέρχεται η πίστη αυτή από μια βεβαιότητα ελεγχόμενη από τη λογική ή από την εμπειρία. Είναι λοιπόν η πίστη αυτό το άλμα προς ένα Ον, το οποίο πιστεύουμε πως μας αγαπά, ό,τι κι αν γίνει. Η πίστη μας στηρίζεται σε μαρτυρίες της ιστορικής ή θαυματουργικής παρουσίας του Θεού όμως οι μαρτυρίες αυτές δεν είναι δεσμευτικές για την ελευθερία μας. Δηλαδή επιτρέπουν και πάλι την άρνησή μας. Ποτέ δεν μας αποκαλύπτεται ο Θεός κατά τρόπο που να μην μπορούμε να του πούμε «όχι», «όχι δεν σε αναγνωρίζω ότι υπάρχεις». Ο Θεός δίδει σημεία της παρουσίας Του, χωρίς να καταστρέφει την ελευθερία μας. Ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος επισημαίνει πως ο Θεός «μᾶς ἔπλασεν ἐλευθέρους διὰ νὰ γίνωμεν, μὲ τὴν συγκατάθεσίν μας, τέλειοι ὅπως Ἐκεῖνος. Αὐτό, ἄλλωστε, εἶναι τὸ νόημα τῆς «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» Θεοῦ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου».

Με βάση τα παραπάνω, γίνεται κατανοητό πως πίστη ουσιαστικά σημαίνει εμπιστοσύνη, μάλιστα δε εμπιστοσύνη στον ίδιο μας τον εαυτό, ο οποίος αφήνεται πλέον στα χέρια του Θεού, ζώντας σύμφωνα με τη διδασκαλία Του. Έτσι η χριστιανική πίστη γίνεται βίωμα, το οποίο είναι ικανό να αναμορφώσει τον άνθρωπο και την κοινωνία ολόκληρη, με κριτήριο την αληθινή, ανυπόκριτη αγάπη προς όλους, ακόμη και προς τους ίδιους μας τους εχθρούς.

Τέσσερα σημεία τονίζονται ιδιαίτερα στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή: η καρτερικότητα του τυφλού, η πίστη και η προσευχή του, καθώς και η ευγνωμοσύνη του προς το Θεό. Τα τέσσερα αυτά σημεία και την αξία τους για τον Ορθόδοξο Χριστιανό, ιδιαίτερα της εποχής μας, επισημαίνει με όμορφο τρόπο σε ομιλία του ο Γερμανός ο Β’, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως: «Όταν ο τυφλός εδέχθη από τον Χριστόν παραδόξως την ευεργεσία, δεν ημέλησε να συμπορευθή μ’ Αυτόν, και τον ακολουθούσε δοξάζοντάς τον ως Θεόν», και έγινε αφορμή να δοξάζουν και να υμνούν τον Θεόν και οι άλλοι. «Πας γαρ ο λαός», λέγει, «ιδών έδωκεν αίνον τω Θεώ». Και πριν από την δωρεάν εφάνη καρτερικός ο τυφλός, και μετά την δωρεάν φαίνεται ευγνώμων. Καρτερικός διότι, αν και τον περιφρονούσαν και πολλοί τον ημπόδιζαν να φωνάζη, αυτός επέμενε κραυγάζοντας «Ιησού υιέ Δαβίδ, ελέησόν με». Και ευγνώμων επειδή όταν έλαβε την χάρι, δεν έτρεξε να φύγη, όπως κάνουν πολλοί μετά τις ευεργεσίες, φερόμενοι με αγνωμοσύνη προς τους ευεργέτες. Αυτόν ας μιμηθούμε και εμείς με ζήλο και προθυμία και ας γινώμεθα καρτερικοί στις προσευχές και πριν λάβωμε αυτά που ζητούμε, και αφού τα λάβωμε να μη μένωμε αχάριστοι προς τους ευεργέτες. Και να προσευχόμεθα με πόθον, ακόμη και αν είμεθα οι πλέον ευτελείς και περιφρονημένοι. Να προσφέρωμε και μόνοι μας δεήσεις προς Κύριον ώστε να λαμβάνωμε από Αυτόν τα αιτήματα προς το συμφέρον μας».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μεγάλη Πέμπτη η ελευθερία της ταπείνωσης

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι για την Εκκλησία μας αφορμή να θυμηθούμε τον Μυστικό Δείπνο, την…

Άφθαρτος στο κελί του βρέθηκε μοναχός που ήταν νεκρός πάνω από ένα μήνα

Μάρτυρες ενός θαυμαστού γεγονότος έγιναν οι Πατέρες της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων του…

Πλήθος πιστών για προσκύνημα στον τάφο του Αγίου Παΐσιου

Πλήθος πιστών επισκέφθηκε χθες τη μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή…

ΙΕΡΟ ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΝΕΣΤΟΥ 10 ΠΟΛΙΧΝΗ ΕΝΑΝΤΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΚΑΡΑΤΑΣΙΟΥ

Το μυστήριο της θείας λειτουργίας τελείτε κάθε Σάββατο και Κυριακή σύμφωνα με το Αγιορείτικο ημερολόγιο και τυπικό και επιτελούνται συχνές αγρυπνίες

Για πληροφορίες τηλ. 2310662820

Νέα ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία
Η ιστοσελίδα Pmnews δεν ευθύνεται για τις απόψεις των μελών της καθώς και για το περιεχόμενο ιστοσελίδων στις οποίες οδηγούν οι διάφοροι σύνδεσμοι. Οι πηγές όσων άρθρων, ειδήσεων ή πληροφοριών ανήκουν σε άλλη ιστοσελίδα αναφέρονται σε εμφανές σημείο.
www.pmnews.gr Νέα ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία | All rights reserved