ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΑΞΙΔΙΑ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ

Νεστοχώρια

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

 Τα χωριά της κοιλάδας του Nέστου -τα Νεστοχώρια- διατηρούν έως σήμερα τη μνήμη της προσφυγιάς, αλλά και των χρυσών εποχών του καπνού. Aκολουθώντας τα γυρίσματα του εντυπωσιακού ποταμού περιηγηθήκαμε σε μερικά από τα ομορφότερα τοπία της Θράκης, από το Παρανέστι της Δράμας ώς τους Τοξότες.

Ο,τι ήξερα για τη Σταυρούπολη το είχα ακούσει από μια παλιά μου φιλενάδα στο Πανεπιστήμιο. Αλλά δεν θυμόμουν τίποτα. Και ό,τι πρωτόβλεπα τώρα ήταν ο πορτοκαλής φωτισμένος βράχος της Αγίας Μαρίνας δυτικά του χωριού, καθώς φτάναμε νύχτα, έχοντας αφήσει πίσω μας τα Πομακοχώρια στην αγκαλιά του ποταμού Κόσυνθου. Το πρωί η Σταυρούπολη αργοξύπνησε στη φθινοπωρινή λιακάδα μέσα σε γνώριμες ευωδιές καμένου ξύλου. Οι αυλές είναι γεμάτες τριανταφυλλιές, μεγάλα χρυσάνθεμα, κυδώνια, ξύλα για το βαρύ χειμώνα. Μεγάλες πορτοκαλιές κολοκύθες λιάζονται στον ήλιο.

Η Σταυρούπολη -πάντα σταυροδρόμι στους δρόμους που συνέδεαν την Ανατολική Μακεδονία με τη Θράκη- παλιά λεγόταν Γενήκιοϊ. «Υπήρχε όμως ντόπιος χριστιανικός πληθυσμός από τον 16ο αιώνα. Ηταν πετράδες από τη Δυτική Μακεδονία και την Ηπειρο. Αργότερα συμβίωναν εδώ αρμονικά Ελληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι», λέει ο δήμαρχος Σταυρούπολης Γιώργος Καρασακαλίδης. Μετά το '22 στο χωριό έρχονται οι πρόσφυγες από Πόντο, Καππαδοκία, Πάφρα, Μικρά Ασία. Και αρχίζει να εξαπλώνεται η καλλιέργεια του καπνού. Η ποικιλία «πασμάς» επικρατεί και προσαρμόζεται άριστα στο μικροκλίμα της κοιλάδας του Νέστου. «Ολη η περιοχή ευημερεί, τα καπνά είναι διάσημα ως «πασμάς Σου Γιαλεσί», δηλαδή πασμάς από την περιοχή της κοιλάδας του Νέστου», δηλώνει ο δήμαρχος. «Η ακμή κράτησε ώς το 1958-59, όταν άρχισε η εισαγωγή και επικράτηση των καπνών Virginia. Οι ντόπιοι δεν μπόρεσαν να αφομοιώσουν τις αλλαγές».

Eπιπλέον ο κατακερματισμένος γεωργικός κλήρος δεν μπορούσε να δημιουργήσει μεγάλες, δυναμικές καλλιέργειες. Οι τιμές έπεσαν δραματικά, τα χωριά άρχισαν να αδειάζουν. Ολοι έφυγαν μετανάστες… «Τη δεκαετία του '80 πιάσαμε πάτο. Σήμερα προσπαθούμε να αναδιαρθρώσουμε τον κοινωνικό ιστό», τονίζει ο δήμαρχος. Στη Σταυρούπολη ζουν περίπου 400 άτομα και οι νέοι, λίγο γεωργοί, λίγο κτηνοτρόφοι, λίγο με τον εναλλακτικό τουρισμό προσπαθούν να μείνουν στον τόπο τους.

«Εκανα 20 χρόνια στο Βερολίνο. Από τα καπνά πήγα εργάτης στο εργοστάσιο της Gillette», μου λέει γελαστός ο κυρ Μιχάλης Βεσίκας, δείχνοντάς μας το σπίτι του Κόρμου, ένα από τα ελάχιστα πια εναπομείναντα παλιά σπίτια της Σταυρούπολης με τα σαχνισιά, τα περίτεχνα τζάκια και τους σοβάδες σε χρώμα λουλακί. Πίσω από την πλατεία σώζεται έρημος, φευ, ο κινηματογράφος Αριστοφάνειον, μνημείο πιο ευτυχισμένων και πολυάνθρωπων καιρών για το χωριό.

Κοντά στη Σταυρούπολη και προς το χωριό Κομνηνά αποκαλύφθηκε ένας εντυπωσιακά διατηρημένος μακεδονικός τάφος, στον οποίο θα πάμε αργότερα. Πολύ κοντά του, ανακαλύφθηκε και οικισμός που ήκμασε από τον 11ο π.Χ. αιώνα ώς το Bυζάντιο. Βλέπετε η περιοχή της κοιλάδας του Νέστου κατοικήθηκε από την Εποχή του Χαλκού και όταν άρχισε η κάθοδος και το σκόρπισμα των θρακικών φυλών στη χερσόνησο του Αίμου, στην κοιλάδα του Νέστου εγκαταστάθηκαν οι Σαπαίοι και οι Σάτρες. Αργότερα, γύρω στον 5ο π.Χ. αιώνα τον έλεγχο της περιοχής είχαν μάλλον οι Αβδηρίτες, ενώ περισσότερα ξέρουμε για το κράτος των Οδρυσών, οι οποίοι εξουσίαζαν την κοιλάδα περίπου τον 4ο π.Χ. αιώνα. Τα ονόματα των βασιλιάδων τους -του Κότυ και του Κερσοβλέπτη- ακούστηκαν πριν από αιώνες δίπλα στα νερά του ποταμού σαν πολεμικές κραυγές σε κάποιους λυσσαλέους αγώνες για κυριαρχία και εξουσία.

Ο δρόμος που οδηγεί από τη Σταυρούπολη στο σιδηροδρομικό σταθμό ήταν κάποτε το εμπορικό κέντρο με αποθήκες, καταστήματα, τον κινηματογράφο Ηλιος. Κάποιες αποθήκες μόνο θυμίζουν εκείνο τον καιρό. Ο σταθμός διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το χαρακτήρα του παλιού κτιρίου. «Χτίστηκε το 1924», μας λέει ο σταθμάρχης Παντελής Δερμετζίδης, περιμένοντας το τρένο των 11.40. «Η διαδρομή είναι πολύ όμορφη. Από εδώ περνούσε και το Orient Express με τον «καρβουνιάρη»». Στο σταθμό της Σταυρούπολης και των Κομνηνών έγιναν μεγάλες διαμαρτυρίες των καπνοπαραγωγών το 1959. Σταμάτησαν το τρένο, φώναξαν, αλλά οι τιμές του πασμά έμειναν στον πάτο, οι ζωές τους καταστράφηκαν και αυτοί μπήκαν σε ένα άλλο τρένο για να ξεκινήσουν μια άλλη ζωή στη Γερμανία και αλλού…

Η διαδρομή μέσα στα στενά του Νέστου είναι από τα ομορφότερα κομμάτια ενός ταξιδιού με τρένο στην Ελλάδα. Αρχικά κυλάμε ζωηρά στον κάμπο της Σταυρούπολης αφήνοντας πίσω τα τελευταία καλαμποκοχώραφα. Η ταχύτητα χαμηλώνει καθώς το τρένο μπαίνει στα πρώτα τούνελ και ξαναχώνεται στην πυκνή παρυδάτια βλάστηση. Το ποτάμι χάνεται και ξαναφαίνεται κάτω από το τράνταγμα του συρμού. Συχνά μπροστά στους μηχανοδηγούς τρέχουν ζαρκάδια και αγριογούρουνα. Και άλλο τούνελ. Κι άλλο. Τριάντα λένε ότι είναι, αλλά μετράνε μαζί και τα τεχνικά έργα για τις κατολισθήσεις (αμυντικές στοές τις ονομάζουν οι σιδηροδρομικοί). Ο σταθμός των Λιβερών και η στάση Κρωμνικού, πολιορκημένοι από τη βλάστηση βλέπουν τα τρένα να περνούν, χωρίς επιβάτες πλέον.

Η ωραία διαδρομή κρατάει μόλις 18 λεπτά. Το κίτρινο σπιτάκι του σταθμού στους Τοξότες εμφανίζεται μπροστά μας. Κατεβαίνουμε εδώ. Ο δρόμος περνάει τη Γαλάνη και φτάνει ώς την είσοδο των Στενών, σταματώντας μπροστά σε μια μεγάλη αμμουδιά. Από εδώ ξεκινάει το περίφημο μονοπάτι των Στενών του Νέστου, παρακλάδι του διεθνούς ορειβατικού μονοπατιού E6 που αρχίζει από τη Σουηδία και καταλήγει μέσω Aδριατικής στη Σαμοθράκη. Aυτό το περίφημο μονοπάτι συμπίπτει με ένα παλιότερο, το δρόμο των σιδηροδρομικών υπαλλήλων, που φτιάχτηκε επειδή τα Στενά στην ανατολική όχθη του ποταμού είναι απότομα. H ιστορία αυτή μας πηγαίνει πίσω, στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ευρωπαϊκές εταιρείες προσπαθούσαν να συνδέσουν σιδηροδρομικά την Kωνσταντινούπολη με τη Θεσσαλονίκη. Tο 1893 λοιπόν, η κατασκευάστρια εταιρεία (JSC), για να διευκολύνει τη μετακίνηση των εργατών αλλά και τη μεταφορά των υλικών, άνοιξε -λίγο ψηλότερα από τις γραμμές- ένα μονοπάτι που σε πολλά σημεία είναι λαξευμένο στο βράχο.

Περπατάμε μαζί με αρκετούς συνοδοιπόρους, είναι αρκετά δημοφιλές το μονοπάτι. Οχι χωρίς λόγο φυσικά. Τα τοπία στους μαιανδρισμούς του ποταμού, στις αμμουδιές και τα ρηχά χρυσοπράσινα νερά είναι αληθινά απολαυστικά. Ολόγυρα απλώνεται πυκνή βλάστηση: σκλήθρα, ιτιές, αγριοκουμαριές, κέδροι, πασχαλιές, αγριελιές. Κάτω μας το τρένο μπαινοβγαίνει από τις σκοτεινές στοές και τα πουλιά ξετρυπούν τρομαγμένα τις μοσκοϊτιές, τα σκλήθρα και τα πλατάνια. «Η περιοχή σε μια έκταση 23.800 στρεμμάτων στα στενά του Νέστου είναι προστατευμένη από το 1977», μου ανέφερε νωρίτερα η δασοπόνος Ιωάννα Πορφυλίδου. «Στα στενά ζουν σπάνια αρπακτικά όπως ο μαυρόγυπας και πολλά είδη αετών, σπάνια ζώα όπως η βίδρα και γενικά είναι ένα ευαίσθητο οικοσύστημα που χρειάζεται προστασία από την παράνομη υλοτομία και το παράνομο κυνήγι». Τα στενά του Νέστου είναι η μοναδική περιοχή της Ελλάδας που ζει η καστανόχηνα. Ουφ, ίδρωσα. Στάση για λίγο νερό. Μοσχοβολάει υγρασία και μανιτάρι. Μακριά πάνω σε μια ζαχαρένια αμμουδιά βλέπω τα βαθιά πατήματα κάποιου μεγάλου θηλαστικού που βγήκε για νερό το βράδυ. Σωσμένο από τις παράνομες κάννες ευτυχώς...

Ψηλά πάνω από την κοιλάδα

Η Ροδόπη δεν ήταν πάντα βουνό. Ηταν ένα ωραίο κορίτσι, κόρη του Στρυμόνα και αδελφή του επίσης ωραίου Αίμου. Ομως τα δύο αδέλφια ερωτεύτηκαν και γεμάτα αλαζονεία ονόμασαν εαυτούς Δία και Hρα (επίσης αδέλφια όπως ξέρετε). Οι θεοί που είχαν το copyright των ονομάτων θύμωσαν και τους έκαναν βουνά. Ενα μέρος από τα βουνά της δυτικής Ροδόπης υψώνονται πάνω από το Νέστο. Ανηφορίζουμε ώς το Ανω και Κάτω Ιωνικό (Χουσεϊνκιοϊ κάποτε) για να βρούμε το θρυλικό Κάστρο της Καλύβας. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου πνιγμένου στις βελανιδιές (ωραίο το περπάτημα ώς εκεί όμως). «Ηταν φτιαγμένο για στρατιωτικούς λόγους», παρατηρεί ο φύλακας των ορεινών αρχαιοτήτων του Νομού Ξάνθης Στέργιος Κωστέλλης. «Ο Φίλιππος περνούσε από εδώ εμπορεύματα και στρατό». Οντως. Στα χρόνια των Μακεδόνων ο Νέστος ήταν το φυσικό σύνορο Μακεδονίας και Θράκης και όταν ο Φίλιππος ο Β΄ τσάκισε τους Οδρυσούς το δεύτερο μισό του 4ου π.Χ. αιώνα ξαναοργάνωσε την κοιλάδα του Νέστου και έχτισε ισχυρά κάστρα για να ελέγχει τη στρατηγικής σημασίας διάβαση. Ενα τέτοιο ήταν και αυτό στην Καλύβα. Κοιτάμε την απέραντη θέα στην κοιλάδα και τα όρη της Λεκάνης, πάνω από τους ερειπωμένους πύργους και τους προμαχώνες με τα μεγάλα αγκωνάρια και την πύλη του Πρίαπου. Λέγεται έτσι γιατί βρέθηκε εδώ ανάγλυφο του Θεού. Προστάτευε μάλλον το φρούριο με τον ιερό υπερμεγέθη του φαλλό. Ναι, βέβαια, δεν ήταν εύκολο να περάσεις κάτω από το κάστρο…

Τριγυρισμένο από καρυδιές, βελανιδιές και βουερά νερά, το Καρυόφυτο είναι από τα πιο όμορφα χωριά της περιοχής. Λεγόταν Κοζλούτσα και καταστράφηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Βούλγαρους (όλη η κοιλάδα του Νέστου ήταν τότε υπό βουλγαρική κατοχή), οι οποίοι τον Σεπτέμβρη του 1944 εκτέλεσαν 34 χωριανούς μαζί και τον Βούλγαρο πρόεδρο της Κοινότητας! Στο Κάτω Καρυόφυτο περνάμε το καφενείο του Πυροσβέστη και φτάνουμε την ανατολική άκρη του χωριού, μέσα σε μια βαθύσκιωτη ρεματιά, όπου βρίσκεται ένα πέτρινο γεφύρι του 18ου αι., ο αναστηλωμένος μύλος και τα ελάχιστα λείψανα τούρκικου τζαμιού. Περπατάμε στα δρομάκια. Kάποια παλιά ωραία σπίτια με εξώστες και μακρόστενα ισόγεια, όπου ξέραιναν τα καπνά, σώζονται ακόμη. «Εδώ ζούσαν Τούρκοι, ήρθαν πέρυσι τα εγγόνια τους και έβγαζαν φωτογραφία το σπίτι μας», φωνάζει από τη λουλουδιασμένη αυλή του ο Δημήτρης Μακρίδης.

Ο δρόμος ανηφορίζει ψηλά, μέσα σε όμορφα τοπία χρωματισμένα με τα φθινοπωρινά χρυσοκόκκινα φύλλα από τις βελανιδιές και τις οξιές. Ανατολικά υψώνονται οι κορφές του φοβερού Αμπάρ Καγιά, το βουνό που οι στρατιωτικοί χάρτες αναφέρουν ως Ερμάριο (ναι, και εδώ βρίθουν οι θρύλοι για κρυμμένες λίρες). Κάπου εκεί, ψηλά πάνω από τη κοιλάδα του Νέστου καπνίζουν οι καμινάδες στο Λειβαδίτη. «Κάποτε είχε 70 οικογένειες. Σήμερα έχει 10 άτομα», μας λέει ο μπαρμπα-Αντώνης Χατζηνικολάου στο θρυλικό του καφεπαντοπωλείο. Η ξυλόσομπα γεμίζει θαλπωρή το χώρο, μια παρέα κυνηγοί πίνουν καφέ. «Χαμηντιέ το έλεγαν παλιά, και όταν έφυγαν οι Τούρκοι ήρθαν οι Καππαδόκες. Το έκαψαν οι Βούλγαροι στην κατοχή και το '61 γύρισαν με βοήθεια του Καραμανλή 6 οικογένειες». Μια μικρή ομίχλη έχει πέσει στα δάση. Τα μεγάλα SUV του Σαββατοκύριακου στριμώχνονται μπρος από την Ταβέρνα του Καππαδόκα. Μπαινοβγαίνουν χαμογελαστοί τύποι με κόκκινα μάγουλα από το τσίπουρο…

Ιστορίες του ποταμού

Ο Νέστος ήταν γιος της Θέτιδος και του Ωκεανού, και πηγάζει από τη βουλγαρική οροσειρά του Σκομμίου, έχει συνολικό μήκος 234 χλμ. εκ των οποίων τα 130 βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος. Κοντά στις όχθες του στη βορειοδυτική άκρη της κοιλάδας βρίσκεται το Παρανέστι, ένα μεγάλο κεφαλοχώρι που παλιά λεγόταν Μπούκια, όπου χαζεύουμε τα ποντιακά ζυμαρικά στα μικρά μαγαζάκια του κεντρικού δρόμου.

Μικρά χωριουδάκια πάνω από τις όχθες στέκουν κρυμμένα μέσα στην πυκνή σταχτοκάστανη βλάστηση. Η Δρυμιά, η Πασχαλιά, το Χαλέπι, όλα με παλαιά τούρκικα ονόματα, που ελάχιστοι γνωρίζουν, με λίγα πέτρινα σπιτάκια που ελάχιστοι συντηρούν. Πιο κάτω το Νεοχώρι κρατάει ακόμη κάμποσο κόσμο, τον παλαιό του σταθμό, μια δυο ταβερνούλες. Χωριό καπνοπαραγωγών και εδώ, παλιά λεγόταν Σταθμός Γενήκιοϊ. «Χάθηκαν τα ζώα πια. Η τέχνη μας χάνεται. Παλιά το χωριό είχε 5 σαμαράδες», μας λέει ο τελευταίος σαμαράς του χωριού Μάκης Σιδηρόπουλος. «Μόνο οι αγωγιάτες έχουν ζώα αλλά και αυτοί τα πεταλώνουν μόνοι τους», συμπληρώνει ο τελευταίος πεταλωτής στο Νεοχώρι Γιάννης Χατζησταύρου, που τον βρήκαμε να βοτανίζει το δροσερό του μποστάνι πίσω από το πεταλάδικο.

Τα χρόνια της ακμής σε όλα τα χωριά της κοιλάδας δημιουργήθηκαν αγροτικοί συνεταιρισμοί (ο πρώτος το 1928). Πρωτοπόρος για το στήσιμό τους ήταν ο Νεοχωρίτης στην καταγωγή (υπουργός Γεωργίας αργότερα) Αλέξανδρος Μπαλτατζής. Τη χρυσή δεκαετία 1930 - 1940 η παραγωγή του καπνού έφτασε 1.000.000 οκάδες το χρόνο με τιμή μία λίρα την οκά! Με την κατάρρευση της καπνοπαραγωγής ο κοινωνικός ιστός των χωριών αποσαθρώθηκε εντελώς. Από το 1940 μέχρι την απογραφή του 1991 ο πληθυσμός στην περιοχή του Σου Γιαλεσί (έτσι ονομαζόταν η κοιλάδα του Νέστου) μειώθηκε σε ποσοστό 75%: από 12.750 κατοίκους έπεσε στους 3.100! Η εξοντωτικά κοπιώδης καλλιέργεια του πασμά δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί τη νέα ποικιλία. «Τα Virginia ήθελαν νερά. Νερά δεν υπήρχαν. Σήμερα έχουμε το χαμοθεό (νερά άντλησης), αλλά κανείς πια δεν βάζει καπνά», μας λέει ο παλιός καπνοπαραγωγός Μανόλης Ρηγίνος στο Σταυροχώρι. Το '62 είχε φύγει κι αυτός στη Γερμανία…

Κάτω στο ποτάμι τα φθινοπωρινά δέντρα γεμίζουν τις εικόνες με μια γλυκιά μελαγχολία. Ο κυρ Γιώργος Ζούρμπογλου μαζεύει μέσα στα ήσυχα νερά τις λιγοστές μπριάνες με το πεζόβολο και τη λιφάνα. «Λιγόστεψε το ψάρι. Τα νερά από φράγμα ανεβαίνουν και παίρνουν το γόνο μακριά. Παλιά το ψάρι δεν τελείωνε»… Οδηγούμε δίπλα στο ποτάμι μέσα στο υγρό χώμα και τις πελώριες γυαλιστερές κροκάλες. Μεγάλοι τσικνιάδες που ξεχειμωνιάζουν στα Στενά μας κοιτούν από μακριά. Κοντά στη γέφυρα της Σταυρούπολης χτυπητά κόκκινα και κίτρινα κανό στεγνώνουν στον ήλιο. Η τουριστική ανάπτυξη του ποταμού ξεκίνησε πριν από καμιά δεκαριά χρόνια όταν λειτούργησε και η πρώτη εταιρεία εναλλακτικών δραστηριοτήτων. «Το ποτάμι είναι πολύ ασφαλές, ρηχό και ήσυχο, από τα πιο ήρεμα, ιδανικό για εναλλακτικές δραστηριότητες. Εχει και εύκολα περπατήματα», μας λέει η Ειρήνη Κωτσάκη, συνοδός βουνού και συνοδός στις βόλτες μας. Η Ειρήνη είναι απόφοιτος από το ΙΕΚ Ορεινού Τουρισμού, το οποίο πρωτολειτούργησε στην Σταυρούπολη πριν από δύο χρόνια. Φέτος θα ξαναπάρει σπουδαστές.

Περνάμε τα Κομνηνά και ανηφορίζουμε στο βουνό με τις βελανιδιές, οι οποίες καταπίνουν αδιάκοπα τα λιγοστά λείψανα ενός βυζαντινού κάστρου. Ο δρόμος φιδογυρίζει στο βουνό στενός αλλά με περίφημη θέα στην κοιλάδα, στο Αχλαδόβουνο και στο Καρπούζ Τεπέ. Μικρά οροπέδια πιο πάνω απλώνονται μπροστά μας. Φτάνουμε στα Ανω Λιβερά: είναι μάλλον θλιβερά. Διαλυμένα σπίτια, σκόρπιες πελεκημένες στουρναρόπετρες, μεγάλες καρυδιές και έρημα πηγάδια μαρτυρούν τη ζωή που χάθηκε. Στα Κάτω Λιβερά κάνα δυο σπιτάκια ξαναφτιάχτηκαν λες και θέλουν να ορίζουν καλύτερα την ερημιά. Πολλή μοναξιά και σιωπή αδερφάκι μου! Μόνο κάτι χλιμιντρίσματα σκίζουν το μαλακό νοτιά. Είναι κοπάδι άγρια άλογα στο βάθος της κοιλάδας, ό,τι έμεινε από τα κάποτε ήμερα και δουλευτάρικα ζώα των Λιβερών και του Κρωμνικού. Τα χωριά εγκαταλείφθηκαν επειδή οι συνθήκες ήταν πολύ άγριες -ερημιά και κρύο- για να ζήσουν οι άνθρωποι. Στο Κρωμνικό οι Tούρκοι φεύγοντας άφησαν ένα τζαμί. Τίποτα δεν υπάρχει σήμερα. Οι ωραίες βρύσες του χωριού στέκουν διαλυμένες από κάποιους που έψαχναν τάχα μου λίρες (μήπως και η λάμψη τους φωτίσει το απέραντο κενό του κεφαλιού τους).

Από εδώ και μετά ο δρόμος είναι το βασίλειο του τραντάγματος. Στενός, σπαρμένος κοφτερές κοτρόνες μάς διαλύει κανονικά (οσονούπω ασφαλτοστρώνεται πάντως). Ανηφορίζει και η θέα είναι αληθινά όμορφη. Ωσπου το μαρτύριο του χωματόδρομου τελειώνει σε ένα λόφο πάνω ακριβώς από τους μαιανδρισμούς του Νέστου, στο «σημείο θέας». Η εικόνα είναι αληθινά μαγευτική, η θέα απέραντη: Αμπάρ Καγιάς, το βουλγαρικό βουνό Πιρίν, το Φαλακρό, η Λεκάνη, το Παγγαίο, και πιο κάτω η Θάσος, ο Αθως, η Σαμοθράκη. Ο ποταμός που φέρνει αιώνες τώρα πολιτισμούς, πολέμους, πουλιά, ψάρια, ζαρκάδια κι αγριογούρουνα, ποτίζει τα δέντρα, τα καπνά και τα καλαμπόκια, σαν ένα γυαλιστερό φίδι ανοίγει δρόμο μέσα από τους αιώνιους ασβεστολιθικούς γκρεμούς για να βρει τη θάλασσα. «Το νερό ψάχνει στο νερό τον προορισμό του», σκέφτομαι. Ενας νεαρός Πομάκος με τη μαντιλοδεμένη του φιλενάδα έφτασαν εδώ μ' ένα Μazda να δουν κι αυτοί τον θεϊκό Νέστο. Ας σεβαστούμε τις τρυφερές τους στιγμές. Καιρός να φεύγουμε.

πηγή www.kathimerini.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Διακοπές σε τροπικούς παραδείσους-προσοχή στα τροπικά νοσήματα λένε οι λοιμωξιολόγοι

Διακοπές σε τροπικούς παραδείσους-προσοχή στα τροπικά νοσήματα λένε οι λοιμωξιολόγοι

Την προσοχή, όσων προγραμματίζουν διακοπές η ταξίδια σε τροπικούς παραδείσους Πάσχα και…
Τα δέκα πράγματά που… λατρεύεις να μισείς στις low cost αεροπορικές εταιρείες!

Τα δέκα πράγματά που… λατρεύεις να μισείς στις low cost αεροπορικές εταιρείες!

Τα δέκα πράγματά που… λατρεύεις να μισείς στις low cost αεροπορικές εταιρείες! Κάθε φορά…
Έθιμα των Φώτων (Θεοφανείων)

Έθιμα των Φώτων (Θεοφανείων)

Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, τα Θεοφάνεια ή Φώτα κλείνουν το Δωδεκαήμερο, που…
Περίεργες χριστουγεννιάτικες παραδόσεις από όλο τον κόσμο

Περίεργες χριστουγεννιάτικες παραδόσεις από όλο τον κόσμο

Μία από τις πιο συναρπαστικές πτυχές της διαδικασίας ενός ταξιδιού και της γνωριμίας με…
Νέα ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία
Η ιστοσελίδα Pmnews δεν ευθύνεται για τις απόψεις των μελών της καθώς και για το περιεχόμενο ιστοσελίδων στις οποίες οδηγούν οι διάφοροι σύνδεσμοι. Οι πηγές όσων άρθρων, ειδήσεων ή πληροφοριών ανήκουν σε άλλη ιστοσελίδα αναφέρονται σε εμφανές σημείο.
www.pmnews.gr Νέα ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία | All rights reserved